Tag Archive | Araf Suresi

Elma Kokulu Zamanlara Mesaj

Zaman zaman yıllar öncesinde içilen elma çayının kokusu geliyordu çok da iyi koku almayan burnuna. O basık yeraltı çarşısından gelen kokular, şimdi elma çayını sevmese de anıları canlandırmaya yetiyor. Kendisine yazılmış en güzel şiirin sahibi olması nedeniyle mi bilinmez, o şairi uykularından uyandıramamak ona ızdırap veriyor.
Herkesin bir zamanı olduğuna inanmasa koşacak yapışacak yakasına, terket artık bu köhne, din sandığın şeytan işini diye haykıracak, sarsacak onu cılız kollarıyla.
Zamanı var ama ya yarın ölürse!!! Belki de şu an, şu saniye öldü!!!
O şaire elma kokulu yılların hatırına bir an önce söylemeli herşeyi. Gel bir ay boyunca beraber okuyalım Kitabımızı demeli.

Hani sen bana gel beraber okuyalım dememiştin ya, ben sana o yolu açmak istiyorum demeli.

Hani sen bana kulaktan duyduğun atalarının dinini anlatmıştın ya, gel ben sana gerçeği anlaman için yardım edeyim demeli.

Gerçeklerle yüzyüze gelirken söz veriyorum, seni yalnız başına bırakmayacağım, sarsıntını hafifletmek için elimden ne geliyorsa yapacağım demeli.

Hani özgürlüğünü koparıp giderken uzaklara, Menzilden birinin gelecekten haber verdiği sözleri vardı ya, onlar bak yalan çıktı demeli. Nasıl da zanna inandınız demeli.

Gel tövbe et demeli. O geceleri Şeyhini düşünerek harcadığın zamanlardan dolayı Allah senin işlerinin boşa çıktığını söylüyor Ayetin de demeli.

Söylenecek ne çok şey var ama biliyor ki insanları bildiğinden, öğrendiğinden, alıştığından koparmak da o denli zor, bazen de imkansız.
Neden insanlar kendilerine verilen özgür iradesiyle başbaşa kalmaktan korkuyor? Neden hep başkalarına bağımlı olmaktan ve başkalarının aklıyla yaşamını sürmekten vazgeçemiyor bir türlü? Birçok insan bu soruların muhatabı olduğundan bile habersiz.
Halbuki insan annesinin karnından doğduğu günkü gibi hiçbirşeye, hiçkimseye kendini ait hissetmeden, herşeyi sıfırlamış ve ona zorla yüklenen şeylerden arınmış olarak bir kerecik Yaratıcısının Kitabını okusa herşey yerli yerine oturacak. Puzzle parçalarını birbirine geçirip, tamamlamak için bir ömür tüketmesi gerekmeyecek, daha da kötüsü tamamlayamadan Yaratıcısının huzuruna çıkma riski varken.
Elma kokulu o zamanlara söylenecek, anlatılacak ne kadar çok şey var. Ama Rabbi yüzlerce uyarıcı sözünü Kitabıyla birlikte Fıtratına yazmışken, Rabbini dinlememişken, acaba şair onu dikkate alarak uykusundan uyanabilir mi?
Araf:
– 172: Rabbin, Adem oğullarının bellerinden soylarını çıkarırken onları kendi kendilerine tanık tutar: “Ben, Rabbiniz değil miyim?”
“Evet, tanıklık ediyoruz,” derler. Böylece diriliş günü, “Biz bundan habersizdik,” diyemezsiniz.
-173: Yahut, “Atalarımız önceden ortak koştu ve biz de onlardan sonra gelen soylarıyız, bizi bidat ve hurafelere dalanlardan dolayı mı yok edeceksin,” diyemezsiniz.
-174: Ayetleri böyle açıklıyoruz ki bize dönebilsinler.

541049_10150894157563994_1962513723_n

Reklamlar